“Ik heb het te druk.”

“Ik heb geen tijd.”

“Mijn werk stapelt zich op.”

Dat hoor ik vaak tijdens coaching.

Maar het probleem is zelden tijd.

Het is eerder ruis in het hoofd.

Gedachten die blijven rondgaan zonder richting.

Zonder overzicht voelt alles urgent.

Dus ik onderbreek dat met een pen of marker.

Coachees praten, ik schrijf mee en samen reflecteren we op de woorden.

Tot er weer overzicht ontstaat: wat er echt speelt en wat ze zelf groter maken dan de werkelijkheid. En daarmee rust.

Wanneer heb jij voor het laatst alles uit je hoofd gehaald?